توی راه چند بار آمدندجلومان را گرفتند. گفتم «این ها کی اند، دکتر؟» گفت «این جا همه به هم می گویند جاسوس اسرائیل. تفرقه زیاد است.» مرگ از من فرار می کند - کتاب مصطفی چمران - فرهاد خضری

ساکت بود. توی ماشین هم ساکت بود تا اینکه گفت. گفت «فقط به فکر خودشان هستند که حرف شان را به کرسی بنشانند. هرچی می گویم باید به فکر گل های مردم باشیم که پر پر نشوند، هر چه می گویم این ها سرمایه های این سرزمین هستند، یک گوش شان در است یک گوش شان دروازه.» ... دکتر دلگیر بود. می گفت «نمی گذارند حرفم به ...

مختار: من به حکم دلم با حسین بیعت کردم ابالحدید، نه با حکم عقل. بله، توبه ی گرگ مرگ است؛ کوفی قوم بنی حمار است، رفیق نیمه راه است، پیمان فروش است. اما تو چه؟ تو واقفی که حسین بر حق است یا نه؟ ابالحدید: من منکر حقانیت حسین نیستم ابو اسحاق. مختار: بسیار خب، در یوم الحشر از تو بپرسند چرا حجت حق را یاری...

شرط عشق جنون است، ما که ماندیم مجنون نبودیم. مختارنامه - داود میرباقری - 1382

تفاوت عمره با دخترانی چون خودش این بود که آن ها در پی شوهر بودند و من در پی یک همسفر، آن ها هم بالین می خواستند و من همراه. من در پی مرامی بودم که مریدش باشم. مرامی که نشانه اش حب علی(ع) است. مختارنامه - داود میرباقری - 1382

بر اجل باید صبوری کرد، نه چون و چرا. مختارنامه - داود میرباقری - 1382 گر تیغ بارد در کوی آن ماه گردن نهادیم الحکم لله آیین تقوا ما نیز دانیم لیکن چه چاره با بخت گمراه ما شیخ و واعظ کمتر شناسیم یا جام باده یا قصه کوتاه من رند و عاشق در موسم گل آن گاه توبه استغفرالله مهر تو عکسی بر ما نیفکند آیینه روی...

و تو... ناگهان چشمت به چهره ی چون ماه برادر می افتد که بر فراز نیزه، طلوع... نه، غروب کرده است. ... مرثیه ای که به همراه اشک، بی اختیار از درونت می جوشد و بر زبانت جاری می شود، آتشی تازه در خرمن نیم سوخته ی کاروان می اندازد: "ای هلال! ای ماه نو! که درست به هنگامه بدر و کمال، چهره اش را خسوف گرفت و د...

پشت سر فریبگاه فتنه خیز کوفه است و پیش رو شهر شوم شام. پشت سر، خستگی و فرسودگی است و پیش رو التهاب و اضطراب. کاش کوفه، نقطه ختم مصیبت بود. کاش شهری به نام شام در عالم نبود. آفتاب در حجاب - سید مهدی شجاعی

خواهر اگر تعداد موهای سپید برادرش را نداند که خواهر نیست. خواهر اگر عمق چروک های پیشانی برادرش را نشناسد که خواهر نیست. تازه اینها مربوط به ظواهر است. این ها را چشم هر خواهری می تواند در سیمای برادرش ببیند. زینب یعنی شناسای بندهای دل حسین، یعنی زیستن در در دهلیزهای قلب حسین ، عبور کردن از رگ های حسی...

عقلِ محجوب در حجاب ظلمت گناهان که دیگر عقل نیست، وهم است. از تو کبکی می سازد ابله که چون سر در برف های غفلت خویش فرو بردی، بینگاری که کسی نیز تو را نمی بیند: ... نَسُوا اللهَ فَاَنساهُم اَنفُسَهُم. فتح خون - سید مرتضی آوینی قرآن کریم - سوره حشر - آیه 19

و سرّ آنکه آتش بر ابراهیم گلستان می شود نیز یقین است. اگر تو نیز یقین کنی که آتش بی اذن خالقِ آتش نمی سوزاند، بر تو نیز سرد و سلامت خواهد شد. فتح خون - سید مرتضی آوینی

« آیا دیگر کسی نیست که ما را یاری کند؟ » دهر خجل شد و اگر صبر خیمه بر آفاق نزده بود، آسمان انشقاق می یافت و خورشید چهره از شرم می پوشاند و سوز دل زمین، دریاها را می خشکاند و... سال های دریغ فرا می رسید. آن شوربختان خجل نشدند، اما آب و خاک و آتش و باد، سخن امام را در لوح محفوظ باطن خویش به امانت گرفت...

و مرد این میدان کسی است که با اختیار، از اختیار خویش درگذرد و طفل اراده اش را در آستان ارادت قربانی کند... فتح خون - سید مرتضی آوینی

چشمِ عقل، خطا بین است که می پرسد: اَتَجعَلُ فیها مَن یُفسِدُ فیها و یَسفِکُ الدِّماءَ... اما چشم دل خطا پوش است. نه آنکه خطایی باشد و او نبیند... نه! می بیند که خطایی نیست و هرچه هست وجهی است که بی حجاب، حق را می نماید. هیچ پرسیده ای که عالم شهادت بر چه شهادت می دهد که نامی اینچنین بر او نهاده اند؟ ...

مسلم است که بخشایش در نظر آدم های ساده یک نوع تایید شر است. زن نانوا - مارسل پانیول

تو به من گفتی که من بی ناموس شده ام. خب، این درجه ای است که تو نمی توانی به آن برسی. اگر تمام عمرت هم به دنبال دسته ی بی ناموس ها بدوی و شاگردی کنی هرگز به آن مقام نائل نخواهی شد، چون برای رسیدن به آن باید زن خوشگل داشت! زن نانوا - مارسل پانیول

بعید نیست که کیفر مرد بی ایمان همان بخشایش خدا باشد، بخشایشی کلی، خجلت دهنده، خیره کننده و خدایی... و انتقام خداوند همین اعلام کوبنده ی احسان خودش است. زن نانوا - مارسل پانیول

وقتی آدم دارد کار خوبی انجام می دهد به جز احمق ها کسی به ریختش نمی خندد. زن نانوا - مارسل پانیول

- پس عشق یک جور حماقت است؟ درست است؟ هرگز عاقبتی ندارد؟ - چرا، چرا، اما باید برایش جنگید، باید با خود جنگید... - چطور با خود جنگید؟ - کمی با خود جنگیدن. هر روز حتی خیلی کم، شهامت خود بودن را داشتن، برای خوشبخت بودن تصمیم گرفتن... من او را دوست داشتم - آنا گاوالدا

هم او و هم کیوان مبتلا به یک جور پشت گوش اندازی مفرط بودند و می توانستند انجام هر کاری را به روزهای بعد موکول کنند. لادن یک بار برایش درد دل کرده بود که بعضی چیزها تاریخ انقضا دارند اما کیوان این را نمی فهمد. گفته بود: «کیوان می تونه سال ها تو بلاتکلیفی زندگی کنه. مسخره ست. نه؟» گرمازدگی - بی سر و پ...