- تو خوشبخت بودی؟

- آن پایین چطور بود؟

- تاریک بود. تاریکِ تاریک.

- تو چه می کردی؟

- من شاعر بودم. شعر می گفتم.

- درباره ی چی؟

- گاهی در آن تاریکیِ محض تکه هایی از نور می افتاد روی در و دیوار و من چیزهایی می دیدم. من درباره ی چیزهایی که می دیدم شعر می گفتم.

- اما بیشتر شعرهای شما درباره ی زن است.

- زن ها همیشه روشن بودند. آن جا پر از زن بود.

عشق روی پیاده رو - هَل مِن مَحیص؟ - مصطفی مستور