آوازهای اندوه

- آن پايين چه كار ميكردی؟

- من آواز می خواندم. من خواننده بودم.

- چه می خواندی؟

- آوازهای اندوه. ما آن پايين داشتيم از غصه دق می كرديم. ما فكر كرديم تا ابد آنجا گير كرده ايم.

- اندوهِ چي؟

- اندوهِ دوری. ما تنها بوديم. از تنهايی می ترسيديم. از تنهايی و ترس گريه مان می گرفت. جيغ می كشيديم. ضجه می زديم. بعد ناله را با موسيقی مخلوط كرديم، شد آواز.

عشق روی پیاده رو - هَل مِن مَحیص؟ - مصطفی مستور