رفیق ابدی

وقتی روشن شد که انسان فقط «هست» و همواره با «خود»ش می باشد، باید در این دنیا «خود»ش را طوری بسازد که وقتی در زندگی ابدی بنا است با خودش به سر ببرد، با خودی نورانی و معنوی همراه باشد.

...

وقتی که انسان با مرگ به نزد «خود»ش برگشت و با «خود» زندگی را شروع کرد اگر در طول زندگی دنیایی اش به «غیر خود» توجه کرده باشد می بیند که در آن عالم «خود»ش «خالی» است و پر از هیچ است.

آشتی با خدا از طریق آشتی با خود راستین - اصغر طاهرزاده